Gratis verzending vanaf €35,-
Unieke producten
Milieuvriendelijk, hoogste kwaliteit
Professioneel advies: 085 - 743 03 12

Mijn ondernemersreis is, tot nu toe, een kronkelig pad.

30 september 2021

Een duidelijk doel had ik voor ogen toen ik de beslissing nam. Ik wilde alleen nog maar dingen doen die ik leuk vind!

Het is de dag voor kerstmis 2019 en met mijn toenmalige werkgever zat ik aan een tafeltje in een v.d. Valk hotel aan een kop cappuccino. Het gesprek ging over mijn toekomst bij het bedrijf want mijn jaarcontract liet ten einde. Ik had er, voorafgaande aan dit gesprek, natuurlijk zelf ook al over nagedacht. Ik was niet helemaal tevreden met hoe dingen gingen. Had ik er vertrouwen in dat het ten goede zou veranderen? Wilde ik nog wel door bij dit bedrijf?

Is die vraag stellen niet meteen het antwoord?

Als ik het slim zou spelen dan kon ik van deze situatie misschien wel de ultieme kans maken om mijn droom waar te maken! Al sinds ik in 2008 mijn beddenwinkel had verkocht wilde ik ooit nog eens voor mezelf beginnen, maar dan zonder personeel. Ik zou (verkoop)trainer worden! Regelmatig heb ik op het punt gestaan dit te gaan doen maar telkens was de sprong te groot. Alle financiële zekerheid opgeven terwijl de hypotheek door zou lopen, de kinderen gevoed moesten worden etc. Ik durfde niet. Maar nu was misschien wel de ideale kans! Stel je voor dat mijn werkgever zou besluiten mijn contract niet te verlengen. Dan zou ik in de W.W. komen, vandaaruit zijn er allerlei regelingen waardoor je met een ‘vangnet’ kunt gaan ondernemen!

Het gesprek verliep precies zoals gehoopt. We besloten niet verder te gaan met elkaar. Mijn werkgever wauwelde nog even door maar ik hoorde het eigenlijk allemaal niet meer. Ik kon maar aan één ding denken. Yes! Ik word weer ondernemer! Mijn reis stond op het punt van vertrek!

Het eindstation als vertrekpunt

Dat was het dan. Er was geen weg meer terug. Op het eindstation van mijn bestaan als werknemer was ik aangekomen en ik wilde niet meer terug. Nu al niet meer! Thuis aangekomen mijn vrouw verteld wat er was gebeurd en wat het plan was. Ze was zeker niet meteen enthousiast (mild uitgedrukt). Ze was vooral boos dat ik haar niet had meegenomen in mijn beslissingsproces. En terecht! Laten we zeggen dat het niet de gezelligste kerst ooit was.

Na de kerst direct begonnen met het schrijven van een ondernemingsplan. Dat moest voor het UWV. Ik had het eigenlijk in 2 uurtjes allemaal op papier staan. Dat was niet zo moeilijk ik had het namelijk allemaal al in mijn hoofd zitten. In een notendop: ik zou, in zaaltjes in het land, trainingen gaan verzorgen over LinkedIn en Sales. Niks moeilijks aan, ik zag een rechte snelweg voor me die me naar mijn einddoel zou leiden, toch?

Derde week januari 2020 had ik toestemming van het UWV, ik mocht aan de slag in ‘de Startersregeling’. Ik schreef me diezelfde dag nog in bij de KVK en kon het wereldkundig maken. De stof voor de LinkedIn training had ik al gemaakt, het was nu slechts nog een kwestie van zaaltjes huren en cursisten werven. In de tussentijd kwamen de eerste opdrachten al binnen om MKB bedrijfjes te helpen met hun acquisitie op LinkedIn. De eerste omzet was een feit.

In februari heb ik een paar LinkedIn trainingen gegeven. Ze werden goed ontvangen en de aanmeldingen voor de volgende trainingen kwamen binnen. Het ging beter dan ik had gehoopt en geprognotiseerd. Ik had echt een vliegende start. Wat vond ik het ook leuk om te doen. Ik zei regelmatig tegen mijn vrouw: “Ik had dit jaren eerder moeten doen!”

Eind februari zat mijn agenda, tot en met mei helemaal vol en financieel leek het allemaal top te gaan. Het zag ernaar uit dat ik ruim het dubbele zou gaan verdienen als mijn laatst genoten salaris. Het was hard werken, dat wel, maar ik had er zoveel plezier in dat het helemaal niet als werken voelde. Zie je wel! Ik zit op de juiste snelweg en de maximum snelheid is hoger dan ik dacht!

Corona

In maart gebeurde het ondenkbare, totaal onverwacht. Tenminste, voor mij. Natuurlijk had ik het nieuws gevolgd, natuurlijk wist ik wat het was. Ik had alleen geen rekening gehouden met de mogelijkheid dat het ons in Nederland ook zou treffen. Naïef? Misschien… Maar zo zit ik in elkaar. Ik maak me niet zo gauw zorgen om iets. Ik deal met uitdagingen als ze zich daadwerkelijk voordoen.

Net als bij zovelen was mijn agenda van de één op andere dag helemaal leeg. Geen afspraken, geen trainingen en geen inkomsten meer. Een dag lang zat ik wezenloos, op de bank, voor me uit te staren. Toen kreeg ik een mailtje van iemand die zich had ingeschreven voor een training eind maart. Of ik die training niet via Zoom kon geven. Eerlijk gezegd had ik nog nooit iets met Zoom gedaan. Ik wist dat het om beeldbellen ging. Ik ging op onderzoek uit en naarmate ik meer over de mogelijkheden van Zoom las werd ik enthousiaster. Dit werd de eerste bocht in de weg die toch niet helemaal een snelweg bleek te zijn. Misschien meer een provinciaalse weg?

Ik besloot niet alleen die training via Zoom te gaan doen, ik besloot ook een Webinar te gaan doen via Zoom. Zowel de training als het Webinar gingen goed. Iedereen was enthousiast. Ten eerste besloot ik dat ik nog meer van die Webinars wilde gaan organiseren. Ten tweede besloot ik mijn trainingen op te nemen in filmpjes. Dan hoef ik ze niet elke keer opnieuw te geven en kan ik ze laagdrempelig aanbieden. Nog een voordeel was dat als, over een paar weken, alles weer normaal is, ik de opnames kan gebruiken om cursisten, voor de fysieke training, de stof te laten leren. Dan kan de fysieke training veel diepgaander worden. Meer een soort workshop, veel leuker om te volgen en zeker leuker om te geven.

Dagenlang was ik bezig mijn trainingen op te nemen, de filmpjes te bewerken, geluid te optimaliseren etc. Ik was er echt trots op toen het klaar was. Inmiddels mijn website wat aangepast door Gravity Media zodat het academie was, inclusief betaalmogelijkheden. Ook kon ik er mijn Webinars in kwijt en deze gaan gebruiken als Marketing tool. Alles werkte. Er was maar één probleem….. Door de situatie begon iedere trainer zijn kennis, voor bodemprijzen, online te gooien. Door de onzekerheid werden veel ondernemers, mijn doelgroep, onzeker en hielden hun hand op de knip. De verkoop verliep alles behalve soepel. Mijn provinciaalse weg bleek meer op een doorgaande weg in de bebouwde kom te zijn. Ik kwam vooruit maar kon niet zo hard als ik graag wilde…

Tussenstation

Al enige tijd gebruikte ik een LinkedIn automation tool om mijn netwerk uit te breiden. Ik had een heel systeem opgezet waardoor mijn doelgroep, ondernemers uit Nederland en Vlaanderen, automatisch werden uitgenodigd, met een begeleidend schreven. Vervolgens kregen ze een welkomsbericht en enige tijd daarna een opvolgberichtje. In een gesprek met de eigenaar van Gravity Media vertelde ik over dit systeem. Al sparrend ontstond al snel een nieuw businessmodel: Leadgever. Met leadgever zouden we warme leads gaan genereren voor andere bedrijven. Er zijn immers veel bedrijven die bereid zijn serieus geld te betalen voor warme leads.

Zo gezegd zo gedaan. Afspraken gemaakt met het bedrijf achter de Automation Tool voor een white-label versie. Een paar posts op LinkedIn en de abonnementjes voor deze dienst vlogen over de toonbank. We hadden een goudmijntje te pakken! Het geld stroomde binnen en mijn klanten waren vrijwel allemaal super tevreden! Dit ging enkele maanden supergoed. Totdat……..

LinkedIn veranderde de spelregels. Waar je eerst circa 100 mensen per dag een uitnodiging kon sturen kon je ineens nog maar 100 mensen per week uitnodigen. Dit veranderde wat mij betreft alles! Honderd uitnodigingen per dag versturen en opvolgen kost serieus veel tijd. Het automatiseren van deze handelingen was geld waard omdat het zoveel tijd bespaarde. Honderd uitnodigingen per week versturen en opvolgen heb je zo gedaan. Mijn automation tool was zo goed als waardeloos geworden. Helaas kon ik niets doen met de prijs van het abonnement omdat het dan voor mij niet meer interessant was me ermee bezig te houden. Ik stopte er mee. Ik was beland in een doodlopende straat.

Kortom: terug bij af.

Terug naar de tekentafel

Ik had veel gesprekken met ondernemers in die tijd. Al snel kreeg ik in de gaten dat ze allemaal een ding gemeen hadden. Vol passie zijn ze begonnen aan hun bedrijf omdat ze een specialisme hebben of een top-product. Velen van hen worstelen echter met de commerciële kant van het ondernemen. Verkopen? Liever niet. Marketing en reclame maken? Daar ben ik te bescheiden voor. Met mijn jarenlange ervaring in de sales, marketing en als ondernemer merkte ik dat voor de uitdagingen waar die ondernemers voor stonden ik meestal wel een oplossing had. Had ik de expertise niet zelf in huis, dan had ik wel iemand in mijn netwerk die kon helpen. Oké, maar hoe maak je daar een verdienmodel van? Na wat sparren met mijn business coach werd de ‘Online Business Coach’ geboren. Ondernemers betalen een vast bedrag per maand en kunnen zelf afspraken in mijn agenda inplannen. Tijdens deze afspraken help ik ze met Social Selling en andere uitdagingen.

Ik begin met de acquisitie en al snel had ik ongeveer 15 klanten. Daar had ik het redelijk druk mee waardoor het werven van nieuwe klanten op de achtergrond kwam. Ondertussen hield ik me namelijk ook nog bezig met Gravity Media en een nieuw concept dat we samen uit de grond probeerden te stampen: Company Fuel (kom ik later op terug). Om het concept rendabel te maken had ik echter minimaal 30 klanten nodig. Ik kwam er simpelweg niet aan toe om te groeien naar die 30 klanten. Het concept bleek minder schaalbaar dan op voorhand gedacht. Zoals zo vaak is er een ‘noodsituatie’ voor nodig om de waarheid onder ogen te zien. Gezondheidsklachten en andere privé situaties deden me tot de conclusie komen dat ik moest stoppen met het online business coachen. Op een paar na nam ik afscheid van de klanten waarmee ik samenwerkte om zo tijd vrij te maken voor wat er zou komen. Ik zit op een slecht onderhouden zandpad en hoe vind ik weer de verharde weg?

Wat vind ik nou leuk?

Want dat er iets moest komen, dat was duidelijk. Ik vind ondernemen te leuk. Terug naar een werknemer, dat nooit! (Nou ja, zeg nooit: ‘nooit’.) Er waren een aantal zaken belangrijk in mijn ogen.

  1. Werken met ondernemers heeft mijn voorkeur, zij hebben een specifieke energie en drive waar ik energie van krijg.
  2. Mijn kennis over ondernemerschap en het commerciële proces is van meerwaarde voor veel ondernemers.
  3. Meedenken over het commerciële proces en het bedenken van een goede strategie vind ik leuk om te doen.
  4. Het online acquisitieproces wordt steeds belangrijker, dat heeft Corona nog duidelijker aan het licht gebracht.
  5. Ik mis het hebben van aanspraak en sparringpartners.

Het was duidelijk. Ik moest met de heren van Gravity Media gaan praten! Zij vullen mijn kennis en expertise perfect aan als het gaat om Online Groeien. Daarnaast beschouw ik beide eigenaren inmiddels als vrienden. Met hen samenwerken zou wel eens perfect kunnen zijn.

Ik zag het helemaal voor me. Ik doe voor Gravity Media en Company Fuel acquisitie door te doen wat ik het allerleukste vind. Ik praat met ondernemers over hun strategie voor Online Groei. Winstgever, Gravity Media en Company Fuel samen hebben alles in huis om alle mogelijke ingrediënten van zo’n strategie tot een succesvolle uitvoering te brengen.

Gelukkig werd mijn plan goed ontvangen en de samenwerking was/is een feit. Heb ik dan eindelijk de juiste weg gevonden? Hoe hard mag ik hier eigenlijk?

Life is what happens to you, while you’re busy making other plans.

Toen ik in januari 2020 me inschreef bij de KvK had ik een duidelijk doel en een route die mij, kaarsrecht, bracht bij dat doel. Zoals altijd in het leven bleek de route niet zo kaarsrecht als ik had bedacht. Het bleek geen snelweg, ook geen provinciaalse weg, zelfs geen straat in de bebouwde kom. Het bleek een kronkelig pad met hobbels en kuilen. Met moeite kun je blijven rijden, maar niet te hard want dan rijd je je hele auto aan gort. Mijn doel bleef echter zo helder en duidelijk en dat maakte het mogelijk om te blijven rijden.

Een buitenstaander die naar mijn ‘ondernemers-reis’ kijkt zou de conclusie kunnen trekken dat het een reis is zonder duidelijk plan. In mijn ogen is het juist heel goed om je plan bij te durven stellen en aan te passen aan de omstandigheden. De weg van een ondernemer is zelden kaarsrecht, er gebeurd altijd wel iets waardoor je je plannen moet bijstellen. Geen probleem als je je doel maar in het zicht houdt en weet waar je naar toe wil.

Het is de route naar je doel waarop je je lessen leert en een betere ondernemer wordt.

Mijn doel is het om alleen nog maar te doen wat ik leuk vind. Blijkt dat ik de weg naar mijn doel, het ondernemen, het leukste vind.

Mijn ondernemers-reis loopt via kronkelige zandpaden en ik geniet er van!

Gerelateerde artikelen

Online Exponentiële groei

-

Koert Verriet

#LetsConnect

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *